X-COM: Terror from the Deep

X-COM: Terror from the Deep od MicroProse, wydane w 1995 roku, to mroczna strategia taktyczna, która przenosi globalną wojnę z obcymi na dno oceanu. Zamiast kosmitów atakujących z orbity gracz staje przeciwko pradawnej obcej cywilizacji, która przez miliony lat drzemała na dnie oceanu i właśnie się obudziła, by zniszczyć ludzkość. Atmosfera stała się wyraźnie mroczniejsza i bardziej klaustrofobiczna: zamiast otwartych równin i miejskich ulic są ciemne korytarze zalanych statków, podwodne bazy i biomechaniczne kolonie obcych, gdzie za każdym rogiem może czaić się zasadzka.

W porównaniu z oryginalnym X-COM: UFO Defense, Terror from the Deep jest znacznie bardziej bezlitosne — twórcy celowo podnieśli poziom trudności, zwiększając liczbę wrogów w misjach, siłę ich broni i inteligencję taktycznego AI. Nowa linia technologii, stworzeń i ekwipunku opiera się na biologii morskiej i materiałach organicznych: zamiast laserów są bronie soniczne, a zamiast szarych obcych — Aquatoidy, Gill Men, Tasothy i opancerzeni w chitynę Lobstermenowie. Badanie trofeów i przesłuchiwanie jeńców nadal napędzają postęp, ale drzewko technologii jest dłuższe, a presja zasobów — większa.

Warstwa globalna zachowuje znajomą strukturę: sieć podwodnych baz X-COM, przechwytywanie wrogich okrętów podwodnych i zarządzanie finansowaniem od państw sponsorujących. Zamiast UFO pojawiają się jednak USO — niezidentyfikowane obiekty podwodne — a ich przechwytywanie wymaga zupełnie innej floty. Mapa strategiczna sprawia wrażenie żywego zagrożenia: obcy metodycznie rozszerzają wpływy, ataki terrorystyczne na portowe miasta zdarzają się bez przerwy, a każdy zwłoka natychmiast odbija się na poziomie paniki i wsparciu finansowym.

Taktyczne starcia w podwodnych sceneriach tworzą wyjątkowe poczucie ciasnoty i bezbronności. Widoczność jest ograniczona, przestrzeń do manewru minimalna, a Lobstermenowie w pancerzu potrafią przyjąć kilka serii z bliska i jeszcze ogłuszyć żołnierzy. Misje na dużych statkach i podwodnych bazach ciągną się przez dziesiątki tur i wymagają pedantycznego oczyszczania każdego przedziału — żadna mapa nie pozwala się zrelaksować.

Mimo że jest to przeróbka oryginału, Terror from the Deep zdobyło własną grupę oddanych fanów — graczy, którym pierwsza część nie wydawała się wystarczająco trudna i którzy chcieli zanurzyć się w naprawdę wrogim świecie bez prawa do błędu. Gra nie wybacza niedbałości ani w taktyce, ani w strategii, i właśnie ta bezkompromisowa presja uczyniła z niej kultowy tytuł wśród fanów gatunku — wzorzec tego, czym może być hardkorowa strategia turowa.