Far Cry

Far Cry od Crytek, wydane w 2004 roku, to strzelanka pierwszoosobowa, która w swoim czasie całkowicie zmieniła wyobrażenie o tym, jak może wyglądać otwarty świat w tym gatunku. Gracz trafiał na tropikalne wyspy jako Jack Carver — najemnik szukający zaginionej dziennikarki i stopniowo wciągany w sprawy szalonego naukowca Kriegera, który prowadzi eksperymenty na ludziach i zamienia ich w mutanty.

Największym atutem gry był nowoczesny jak na tamte czasy CryEngine, który przy premierze pokazywał niespotykaną urodę dżungli, oceanu i skał. Gęsta roślinność, duży zasięg rysowania i naturalne oświetlenie robiły piorunujące wrażenie — zrzuty ekranu z Far Cry rozchodziły się po internecie jako wzorzec tego, do czego zdolna jest grafika w grach. Pod warstwą wizualnego blasku kryła się jednak prawdziwa głębia: wrogowie reagowali na dźwięk, dostrzegali cienie i mogli obchodzić gracza z flanki, co czyniło starcia napiętymi nawet na średnim poziomie trudności.

Wyspiarskie otoczenie dawało poczucie prawdziwej swobody poruszania się. Można było płynąć łodzią, chować się w zaroślach, podchodzić do obozów przeciwnika z różnych stron albo po prostu je omijać. Ta różnorodność podejść do każdej sytuacji stała się podstawą wszystkiego, co seria Far Cry rozwijała później.

Druga połowa gry wyraźnie jednak osłabiała wrażenia. Pojawienie się mutantów — tak zwanych Trigenów — gwałtownie zmieniało ton z taktycznej przygodowej strzelanki na bardziej liniową i chaotyczną. Część poziomów w podziemnych laboratoriach cierpiała na monotonię i nadmiar wrogów, a fabuła stawała się coraz bardziej sztampowa pod koniec.

Mimo tych wad Far Cry odcisnęło mocny ślad w historii gier. Udowodniło, że strzelanka może istnieć na otwartej przestrzeni bez korytarzowej struktury i wyznaczyło standard tego, jak powinna wyglądać i brzmieć przygoda w naturze. Crytek w praktyce stworzyło szablon gatunkowy, z którego twórcy korzystają do dziś.